حالا همدلی کردن یعنی چه؟ یعنی روان شناس خودش رو جای مراجع بذاره و بتونه اون شخص رو درست درک کنه.یه وقت همدلی رو با دلسوزی اشتباه نگیرید.مراجع اگه دلسوز بخواد اطرافش ادم دلسوز هست.امده پیش شما تا مشکلش حل بشه.

پس یادتون باشه دلسوزی و نصیحت کردن اکیدا ممنوع می باشد.روان شناس باید قبل از هرچی بتونه با جون دل به حرف های مراجع گوش بده.باور کنید خیلی از مراجعین بودن که فقط با خوب گوش دادن روان شناس آنها حالشون بهتر شده و راحت تونستن به حالت نرمال خودشون برگردن.

روان شناس باید در چهره و زبان خودش نشون بده که احساس اون مراجع رو گرفته و برگردونه به مراجع تا مراجع کنار روان شناس احساس آرامش کنه.به این عمل میگن «انعکاس احساس»

البته به مورد دیگه به اسم «انعکاس محتوا» هم داریم که اصولا آخر جلسه ها صورت میگیره که روان شناس باید حرف هایی رو که شنیده به صورت خیلی خلاصه به مراجع خودش بگه.این عمل باعث میشه مراجع متوجه بشه که برای شما اهمیت داره و سبب اطمینان بیشتر میشه.

بحث آرامش شد این هم بگم که روان شناس باید به مراجع خودش اطمینان خاطر بده که اطلاعات خصوصی مراجع،حریم خصوصی اون هست و روان شناس به هیچ وجه این اطلاعات را  تا مراجع موافقت نکنه در اختیار کس دیگه‌ای قرار نمیده.

اگه دیدید بازم متقاعد نشد بهش بگید که من هرچی تو قرارهامون نوشتم رو میدم به خودت با خودت ببر فقط وقت هایی که امدی با خودت بیار.یه وقت تو برگه ننویسید که ایشان دچار بیماری های 1و2و3و4هست بعد بدید بهش ببره بخونه!

اون موقع دیگه به هیچ وجه برنمیگرده هیچ چندتا ناسزا هم پشت سرتون میگه.باید خلاصه و با کد گذاری حرفه ای نوشته بشه که اگه شخص خودش برگه رو خوند چیزی متوجه نشه.

به این میگن یک روان شناس خوب.

ویژگی بعدی یک روان شناس خوب برچسب نزدن هست.

یعنی چی؟یعنی تا طرف به کلمه حرف زد نگی بهش شما دچار افسردگی شدی یا دچار چند شخصیتی شدی.بابا شاید اون روز مراجع حوصله نداشته اصلان و جواب ها رو الکی داده.

یه نکته به شدت مهم:تا درباره ی بیماری مراجع مطمئن نشدید مثلا تا تست های مختلف را نداده و از 12 مشخصه اون اختلال مثلا 8تاش رو نداشت شخص رو قضاوت نکنید چون ممکنه شما کاری کنیدکه زندگی فرد از این رو به اون رو بشه و کلا مسیر زندگی یک خانواده رو عوض کنیدبر فرض هم درست قضاوت کردید باید به شدت مراقب کلمات خودتون باشید.پس به شدت تر برچسب زدن مراقب باشید.